Na moim drugim blogu winylowetrzaski.wordpress.com, poświęconym kolekcji płyt winylowych, dziś pojawił się wpis dotyczący także BufetuPRL. A to za sprawą takich pięknych bajek wydanych w 1965 roku na czarnych płytach:
Polecam wpis TUTAJ
Bufet PRL
Nieoczywisty świat minionej epoki
Category Archives: Info
Do redakcji…
Na zaprzyjaźnionym portalu igimag.pl wspominam młodzieżowe gazety sprzed lat. Sporo miejsca poświęcam m.in. moim ulubionym listom czytelników do redakcji. Trudno ich nie lubić skoro zdarzają się takie perełki, jak te z „Na przełaj”:
„Małgosiu J… pytaj codziennie o list dla Ciebie na głównej poczcie. Nie zapomnij! – Monika z Leszna”.
albo:
„Wszyscy chłopcy od 15-18 lat, jesteście nam potrzebni na najbliższą prywatkę u Zuzy. Musi być was przynajmniej czterech. Czekamy – Jojo, Fundzia, Zuza i Wacka”.
Więcej przeczytacie TUTAJ
Rozwiązanie minikonkursu
W poprzednim wpisie pytaliśmy: kto zasiadł w naszym zardzewiałym pociągu na makiecie H0? Spojrzenie na wnętrze wagonu powinno dać odpowiedź 🙂
Poznajecie?
Stastny Novy Rok!
BufetPRL życzy wszystkim samych dobrych chwil w Nowym Roku! Widzimy się po sylwestrowej zabawie. Przywitamy Was nowym, wyjątkowym projektem.
Do zobaczenia!
Tymczasem lecimy do naszych południowych sąsiadów…
Ho, ho, ho!
BufetPRL życzy wszystkiego dobrego na święta kartką z 1963 roku:
A w wolnym czasie zachęcam do lektury moich świątecznych wspomnień na zaprzyjaźnionym portalu igimag.pl. Wesołych!
Wyjechać z Pologne
Oto pamiątka wyjątkowa, bo rodzinna. Plakietkę, którą znalazłem ostatnio w domu rodziców, używała moja ciocia-babcia z Gdańska. Zwiedziła pół świata, nie żartuję. A towarzyszył jej taki mały skarb.
Informacja z adresem/kontaktem do podróżnego mogła być przypięta do torby, ubrania, w zasadzie wszystkiego. Przydawała się na lotnisku, w autobusie, w Watykanie, Bułgarii, Paryżu. Francuska nazwa „Pologne” na niej może nieco mylić. Niekoniecznie musi chodzić o to, że ciocia akurat z nią była we Francji. Francuski to po prostu „europejski” język i to może być powód.
Z tyłu widać pieczątkę, która pokazuje skąd pochodzi ta plakietka. To Polskie Biuro Podróży Orbis. Pisaliśmy o nim wielokrotnie. Chociażby TUTAJ
Albo TUTAJ
Zdradzę Wam, że pod tym adresem, na Długiej w Gdańsku, tylko po drugiej stronie budynku mieścił się legendarny Coctail Bar. Z ciocią-babcią chodziliśmy do niego przez wejście na klatkę. Szczególnie na lody w pucharku, mmm…
Dokument epoki
To jest jedno z tych znalezisk, które trudno nam skomentować. Po prostu się nim zachwycamy. Przy jednym ze śmietników leżało takie cudo.
Oto oryginalny scenopis filmu „Korczak” w reżyserii Andrzeja Wajdy. Scenopis pochodzi z 1989 roku, a autorką scenariusza jest sama Agnieszka Holland. Film zrealizował nieistniejący już Zespół Filmowy Perspektywa, którego dyrektorem artystycznym był Janusz Morgenstern.
Scenopis składa się z dwóch tomów. Ale to nie wszystko. W środku dwa dodatkowe skarby.
Najpierw wycinek z „Gazety Wyborczej” z 1990 roku z recenzją filmu Tadeusza Sobolewskiego. To może świadczyć o tym, że na przykład ktoś pisał pracę o tym filmie i zbierał o nim materiały. Tylko dlaczego tak brutalnie się ich pozbył?
Drugi dodatkowy skarb to rozpiska jednego dnia planu zdjęciowego.
Plan pracy z dnia 26.10.1989 roku. Ma wszystkie pieczątki i podpisy. Ekipa, w tym grający główną rolę Wojciech Pszoniak, mają stawić się na ulicy Małej. Rozpiska zawiera harmonogram dla wszystkich aktorów/statystów, wykaz rekwizytów itp. Ma też wszystkie potrzebne pieczątki i podpisy.
Podpis złożył II kierownik Produkcji Robert Lipiński.
Nie wiem jak można było wyrzucić taki skarb. Na szczęście go uratowaliśmy.
Polonez na papierze
Polecam, polecam! Nasz Polonez na kablu, o którym pisałem m.in. TUTAJ, trafił do gazety, ale nie tylko on.
Nie ma co ukrywać, do nowego numeru magazynu „Esquire” napisałem tekst o skarbach z minionej epoki. Kilka z nich mamy w swojej kolekcji.
Myślę, że tekst będzie dobrym przewodnikiem dla tych, którzy myślą o zbieraniu takich skarbów albo mają je od lat i po prostu nie wyrzucili. Polecam serdecznie!
Oddawaj wszystkie lajki!
Ponownie nasze skarby w klipie! I to ponownie, nie boimy się użyć tego słowa: znakomitym. Oto teledysk do singla „Lajki” z nowej płyty zespołu Coma. Piosenka i klip z gościnnym udziałem Darii Zawiałow. Reżyserką jest Dominika Podczaska, która ma na koncie m.in. wideoklipy dla Voo Voo, Julii Marcell i Reni Jusis.
Teledysk przenosi nas kilka dobrych lat wstecz. No i tu nie mogło zabraknąć skarbów z naszej kolekcji. Oglądając go szybko zobaczycie, i to nie raz, naszą sympatyczną oryginalną butelkę wódki Baltic Vodka, o której pisaliśmy TUTAJ.
A dalej w tym super klipie kolejne przedmioty z bufetowej kolekcji.
Jest szpulowiec Telefunken, którego historię przytaczaliśmy TUTAJ
I jeszcze na przykład jeden z egzemplarzy genialnego czasopisma z tamtych czasów „Ty i Ja”. O nim było TUTAJ.
Dziękujemy twórcom klipu za zaufanie i skorzystanie z naszych skarbów!
A wy, co jeszcze dostrzegliście „naszego” w klipie?
Zrelaksuj się po raz drugi
Niemal dokładnie rok temu pisałem o zbiorczym, nowym wydaniu komiksów z zeszytów „Relax” wydawanych na przełomie lat 70 i 80. Wtedy wpis zakończyłem zdaniem pełnym nadziei: „oby ukazały się kolejne zbiorcze wydania”. No i się udało!
Kolejne zbiorcze wydanie już na rynku. Nie będę tu opisywał historii samego magazynu „Relax”, bo wspominałem o tym już TUTAJ przy okazji pierwszej części. W drugiej… kolejne perełki.
Oto spis treści. Dla mnie jednym z ważniejszych komiksów była opowieść o pewnym blondynie, który zaczął ćwiczyć judo. Sam, kiedyś, w Słupsku, tak zaczynałem…
To opowieść „Konus” rysowana przez Marka Szyszko (m.in. „Pilot śmigłowca”) i napisana przez Krzysztofa Szweda. No umówmy się, banalna. Ale ile tam pięknych scen i obcych języków. Chociażby taki obrazek.
No i słynna odzywka a propos „dewizowców”…
A na deser, komiksowe disco! Tylko dens ma sens – jak mawiał klasyk.
Ale przyznam, że pierwszą historią jaką sobie przypomniałem była opowieść Janusza Christy (tak, to ten od Kajko i Kokosza) „Coś z ryb”, do tego „Palacze”, no i doskonałe „Bajki dla dorosłych”.
Tak jak z poprzedniego zbiorczego wydania, z tego pamiętam poszczególne obrazki, kadry, nawet nie same komiksy. Tak jest z futurystyczną historią „Tam gdzie słońce zachodzi seledynowo” z rysunkami Waldemara Andrzejewskiego i scenariuszem Stefana Weinfelda (w poprzedniej antologii była moja ulubiona „Czarna róża” jego autorstwa).
To smutna historia o tym, jak maszyna ratuje… człowieka.
Dobrze pamiętam również „Pięć kroków wstecz” o harcerzu, który za pomocą specjalnych butów przenosił się w różne epoki wstecz. Polski „Powrót do przyszłości”.
Są tu również trochę futurystyczna „Vahanara” z rysunkami Jerzego Wróblewskiego…
…oraz „Opowieści nie z tej ziemi” Witolda Parzydło. Widać tu fajnie różnice między komiksami. Pierwszy bazujący na dużej ilości tekstów, drugi jednak bardziej obrazkowy.
Fajne są tu „rzeczy” Edwarda Lutczyna, chociażby „Lekcja tenisa”…
i przede wszystkim „Mundial 78”. To historia tego, co śniło się panu trenerowi Jackowi Gmochowi przed mistrzostwami. Przypomnę, że podczas mistrzostw świata’78 Gmoch z reprezentacją zajął 5 miejsce.
Prawda, że podobny. A tego pana na dole to rozpoznajecie?
Tak, tak, to historia o porwaniu najlepszych piłkarzy świata.
A jeszcze na koniec taka patriotyczna, propagandowa historia wojenna o początkach II wojny światowej. Scenariusz, delikatnie mówiąc, naciągany, no i te rysunki. Ech…
Ale tu jaka niespodzianka! Rozpoznają państwo tego pana? 😉
Bufet PRL 